Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου 2017

Γλυκό μας φθινόπωρο...

Αυτό διαβάσαμε και πολύ μας άρεσε, γιατί κι εμείς αγαπάμε πολύ το φθινόπωρο και είπαμε να το μοιραστούμε μαζί σας... 
«Ο χειμώνας είναι έργο χαρακτικής, 
        η άνοιξη ακουαρέλας, 
το καλοκαίρι είναι μια ελαιογραφία,
       ενώ το φθινόπωρο είναι ένα μωσαϊκό όλων των παραπάνω». 

Και σήμερα, μια γλυκιά φθινοπωρινή ημέρα του Οκτώβρη, με τον ουρανό σκιασμένο από μια απαλή συννεφιά...
...τα φύλλα στα δέντρα της αυλής μας να αρχίζουν να παίρνουν τα γλυκά φθινοπωρινά χρώματα


εμπνευστήκαμε και είπαμε να φέρουμε το φθινοπωριάτικο σκηνικό, μέσα στην τάξη μας. Έτσι, κόψαμε φύλλα...


 Και τα στολίσαμε... 


 Ετοιμάσαμε όμορφα φόντα ...

 και κολλήσαμε γυμνά από τα φύλλα τους δέντρα!
 Διαφορετικά, μοναδικά σαν τον καθένα από τους καλλιτέχνες μας...
Απολαύστε τα 
















Φθινόπωρο! ώρα για μουσταλευριά


Φθινόπωρο, εποχή  για το σταφύλι, τον τρύγο και τα πατήματα! Και κάπως έτσι, ένα μπουκάλι μούστος ήρθε και στην τάξη μας, από τη Μαρία και την Αγάπη που έζησαν το πανηγύρι του τρυγητού! Και όταν έχεις μούστο, έ! δε γίνεται! Μπαίνεις στον πειρασμό, να κάνεις και μια μουσταλευριά... Κι ας μην την έχεις ξανακάνει! Βρίσκεις συνταγή στο διαδίκτυο, μαζί με τα παιδάκια σου και μάλιστα, της Κρήτης... 
Ήρθε και η κ. Βάσω με τα "παιδάκια της", κι έτσι όλο το δυναμικό του σχολείου μας, ετοιμάστηκε για τη δημιουργία, της περίφημης συνταγής μας....
Έτοιμοι λοιπόν...
Η συνταγή, εκτυπωμένη παίρνει τη θέση της, στον πίνακα... 
 Διαβάζουμε, για να δούμε τι υλικά αλλά και ποια σκεύη χρειαζόμαστε...Έχουμε και λέμε! Μούστος, αλεύρι, κανέλα, σησάμι, καρύδια, 2-3 φύλλα αρμπαρόριζα. Περίφημα! (Η αλήθεια είναι ότι σησάμι και καρύδια τα αποφύγαμε, λόγω φόβου αλλεργιών.) Κατσαρόλα, ποτήρι για τις μετρήσεις μας, μπωλ για να  ετοιμάσουμε τη διάλυση του αλευριού με το μούστο.  Όλα εντάξει...

Αρχίζει το μέτρημα...6 ποτήρια μούστος -1 ποτήρι αλεύρι, λέει η συνταγή.
Το αλεύρι πρέπει να διαλυθεί πολύ καλά, σε λίγο μούστο για να μη σβολιάσει...Πολύ δουλειά για έναν, πρέπει να τη μοιραστούμε...


Τέλειο,πιο καλό, δε γίνεται! Κρέμα...
Και βέβαια, βγαίνουμε και στο βοτανικό μας κήπο, για να κόψουμε από τη δικιά μας αρμπαρόριζα... Τι τάχουμε τάχα τα αρωματικά μας;




Και γα νάχουμε το καλύτερο αποτέλεσμα, θα σουρώσουμε και το χυλό μας!  Κάνουμε σωστή δουλειά, δεν παίζουμε...  
Το ρίχνουμε στο μούστο μας, που βέβαια τον έχουμε ήδη ζεστάνει
Βάζουμε και το αρωματικό μας βότανο

...και επιστροφή στην κουζίνα για να ολοκληρώσουμε το έργο μας!
Ωστόσο, επιστροφή στην τάξη, για το πρωινό μας!Και ναι, φυσικά,ανάμεσα στα πρωινά μας και σταφύλια..
,

Έτοιμη η μουσταλευριά, μοσχομυρίζει σα μέλι!!

Έτοιμες όμως και οι πιατέλες μας! Η παράδοση απαιτεί να προσφέρεις από το γλυκό σου σε φίλους και γείτονες! Κι εμείς θα κεράσουμε τα φιλαράκια από το 1ο Νηπιαγωγείο Μουρνιών που συστεγαζόμαστε.


Το πρώτο πιάτο, στο "γειτονάκι" ολοήμερο που είναι δίπλα...

Το  επόμενο στο άλλο "γειτονάκι" πρωινό  τμήμα

Και τώρα έτοιμοι να δοκιμάσουμε! Όλοι έτοιμοι με το κουτάλι μας στο χέρι, να δούμε το αποτέλεσμα



...και μας δικαιώνει
Και αφού φάγαμε και πήραμε δυνάμεις, έτοιμοι για δουλειά! Τα χρώματα των σταφυλιών που είχαμε... 
Μωβ , κίτρινα και κιτρινοπράσινα!







Για φάγωμα είναι τα σταφύλια μας!!!Άντε και του χρόνου!